Przeglądasz: Podgląd

Z wielką radością i niecierpliwością czekałem na Shadow Tactics… a potem nie miałem czasu w nie zagrać. To duchowy następca „Commandosów”, „Desperados” czy „Robin Hooda” toczący się na terytorium feudalnej Japonii. I jest… fantastyczny!

Frank West znowu kruszy czaszki i mieli jelita w Dead Rising. Czwarta odsłona popularnej serii Capcomu nie odkrywa Ameryki, ale brak limitu czasowego wystarczy mi, żeby stała się moją ulubioną częścią. Łatwo mnie zadowolić, szczególnie gdy seria za którą nie przepadam pozbywa się problemów, które mnie denerwowały.

Trwa Elex World Tour, a Johnny jako najbardziej rozeznany w temacie członek redakcji zajął się sprawą i przygotował dla was zapowiedź w formie Podglądu.

BARF! Kunio powraca w kolejnej ulicznej naparzance nawiązującej do wspaniałego „Street Gangs” (aka River City Ransom). Morze nostalgii zamknięte w konsolce Nintendo 3DS!

Eksperymentalna platformówka polskiego studia Plastic to doświadczenie równie nietuzinkowe co nieprzystępne. Gra raczej dla wąskiego grona odbiorców, choć nawet największy maruda będzie musiał pochylić się nad audiowizualnym kunsztem przepięknego Bound.

Crush Your Enemies. Gra dla ludzi preferujących proste rozrywki takie jak: plądrowanie, rabowanie, kruszenie czaszek i chlanie. Swoich wrogów zmiażdżycie na Steamie, iOS i Androidzie.

Dawno nie rozmawialiśmy o strategiach! Dziś porozmawiamy. I to o jakiej! Kultowe Master of Orion powraca w wielkim stylu. Pod warunkiem, że będziecie mu w stanie wybaczyć różnice względem pierwowzoru. Ja byłem i bawiłem się bardzo dobrze!

Doom (2016) to świetna (choć krwawa) zabawa i przywraca mi wiarę w to, że jeszcze kiedyś strzelanki wrócą do łask graczy singlowych, a nie tylko jako rąbanki na multi.

Pocket Card Jockey to nowa gra twórców Pokémonów. Tak, serio, przenieśliśmy się od jednej z najbardziej lukratywnych marek wszech czasów do… pasjansa i wyścigów konnych. Witamy w Japonii.

Soviet City to niecodzienny „symulator” budowy miasta kontrolowanego przez Związek Radziecki. Gułagi, rządy terroru, plany pięcioletnie i niemal orwellowska dystopia kontrolowana przez gracza ku chwale partii.