Przeglądasz: Publicystyka

Pragmata nie jest może żadnym krokiem w ewolucji swojego gatunku, ale zdecydowanie nadrabia tym, w jaki sposób połączono jej elementy. Obowiązkowa wielozadaniowość w trakcie starć czyni rozgrywkę świeżą, a przyjemnie odmienne od utartego schematu i kameralne spojrzenie na relację protagonistów powoduje, że ta nieprzesadnie długa gra jest zdecydowanie warta polecenia.

Pokémon Pokopia to wszystko co najlepsze w luźnych, relaksujących grach o budowaniu mieścinek… i najgorsze w ich wycenianiu. Ale też świetny dowód na to, że tak długo, jak nie robi ich Game Freak, Poképrodukty mogą być naprawdę fajne!

Gdy piszę te słowa, spędziłem z Mewgenics ponad 80 godzin i nadal jestem zachwycony każdą poświęconą mu minutą. Dzieło Edmunda McMillena i, Tyler Glaiela to nietypowa turowa gra strategiczna, gdzie ważna jest również umiejętność… rozmnażania zniekształconych kotów. Wyszła w lutym, a już czuję, że ciężko będzie znaleźć w tym roku bardziej ambitnego indyka. Wow.

Najnowszy odsłona Resident Evil to istny koktajl rozwiązań oraz naleciałości ustanowionych przez poprzednie części cyklu. Jak wyszło? Chyba dobrze, albowiem Pan Dibbler śmiało określa Requiem jako najlepszą odsłonę serii.

Tak sobie myślę, że biorąc pod uwagę obecny sukces Nintendo, replika Virtual Boya sprzeda się lepiej niż konsola, na której była wzorowana. Heh.

Najnowsza gra twórców Little Nightmares to podróż na mroczną wyspę, gdzie by uratować najbliższych, młode rodzeństwo będzie musiało postawić na szali swoje własne życie. Spooky!

Ekosystem Evercade do którego zalicza się szereg konsol stacjonarnych i przenośnych poszerzył się w zeszłym roku o barowe automaty do gier. Oprócz wbudowanych fabrycznie tytułów oferują również możliwość grania w kartridże dla pozostałych systemów platformy.

Problemem z Rogue Shift jest nie tylko, że „nie jest to Carmageddon”, ale cały fundament na którym stoi projekt. Na dodatek, z tak skromną zawartością trudno znajdować powód, by do niego wracać.

Jakoś nie leżało mi zrobienie recenzji Cairna, więc zamiast tego powstał taki nietypowy felieton. Opowiada trochę o grze, ale przede wszystkim zwraca uwagę na motyw wiążący rozgrywkę z jej warstwą fabularną. Nie wspinaczka czy wynikający z niej triumf jest tu bowiem sednem, a maniakalne dążenie do celów istniejących wyłącznie w naszych głowach. Mimo ceny jaką płacimy za to my i nasze otoczenie.

Rebel wprowadził na polski rynek bardzo przyjemną grę planszową w uniwersum moich ukochanych Wormsów. Mam ją w swojej kolekcji już od dłuższego czasu, bo kilka lat temu pojawiła się na Kickstarterze. Jej polska premiera to chyba idealny moment, żeby Wam o niej opowiedzieć!