Przeglądasz: Konsole Sony

Pragmata nie jest może żadnym krokiem w ewolucji swojego gatunku, ale zdecydowanie nadrabia tym, w jaki sposób połączono jej elementy. Obowiązkowa wielozadaniowość w trakcie starć czyni rozgrywkę świeżą, a przyjemnie odmienne od utartego schematu i kameralne spojrzenie na relację protagonistów powoduje, że ta nieprzesadnie długa gra jest zdecydowanie warta polecenia.

Redaktor Przemek kontratakuje! Rozsiądźcie się wygodnie, albowiem przygotował on dla was kolejne 40 minut historii klockowych Gwiezdnych Wojen. Panie i Panowie – LEGO Star Wars: The Complete Saga!

Studio Bungie dzisiaj znamy głównie z takich hitów jak Halo czy Destiny. Dzisiaj mało kto pamięta już o stworzonej przez nich grze Oni. W dzisiejszym materiale przyjrzymy się tej nietuzinkowej produkcji, będącej zarówno pierwszą, jak i ostatnią grą stworzoną przez Bungie West.

Gdy ekscentryczny Henry Stauf zaprasza do swojej posiadłości sześciu gości, nie spodziewają się oni, że czeka ich najbardziej upiorna noc ich życia. Dom stoi pusty, a po Staufie nie ma ani śladu. W jego murach rozgrywa się jednak mroczna gra.

Najnowszy remake Yakuzy 3 (wraz z dodatkową kampanią Dark Ties) zbiera w internecie raczej mieszane opinie. I nawet nasz zatwardziały „japoniofil” Palar zdaje się kręcić nosem na powtarzalność rozgrywki i wszechobecny recykling zawartosci.

Najnowszy odsłona Resident Evil to istny koktajl rozwiązań oraz naleciałości ustanowionych przez poprzednie części cyklu. Jak wyszło? Chyba dobrze, albowiem Pan Dibbler śmiało określa Requiem jako najlepszą odsłonę serii.

Kangurek Kao to jeden z najpopularniejszych polskich bohaterów gier wideo. Jego pecetowe przygody śledziły tysiące Polaków, a w kangurzej torbie puchatego boksera wychowało się całe pokolenie. W 2005 roku, odważny torbacz próbował również podbić konsole przenośne!

Najnowsza gra twórców Little Nightmares to podróż na mroczną wyspę, gdzie by uratować najbliższych, młode rodzeństwo będzie musiało postawić na szali swoje własne życie. Spooky!

Problemem z Rogue Shift jest nie tylko, że „nie jest to Carmageddon”, ale cały fundament na którym stoi projekt. Na dodatek, z tak skromną zawartością trudno znajdować powód, by do niego wracać.

Jakoś nie leżało mi zrobienie recenzji Cairna, więc zamiast tego powstał taki nietypowy felieton. Opowiada trochę o grze, ale przede wszystkim zwraca uwagę na motyw wiążący rozgrywkę z jej warstwą fabularną. Nie wspinaczka czy wynikający z niej triumf jest tu bowiem sednem, a maniakalne dążenie do celów istniejących wyłącznie w naszych głowach. Mimo ceny jaką płacimy za to my i nasze otoczenie.