Przeglądasz: Publicystyka

W trzeciej już odsłonie serii o „Małych Koszmarkach” tym razem wcielamy się w postacie Low i Alone, które przemierzają metaforyczną krainę Nigdzie w poszukiwaniu ulotnego wyjścia. Choć premiera gry odbędzie się dopiero jutro, Pan Dibbler miał okazję przyjrzeć się jej wcześniej.

Hades II nie zawodzi oczekiwań oferując przygodę jeszcze bardziej doszlifowaną niż swój uwielbiany już poprzednik. „Dwójka” nie skupia się jedynie na tym, by zawartości w grze było więcej, ale przede wszystkim, by doszlifować elementy, które dało się jeszcze wytłuścić. Więcej w materiale!

Pędzący migiem Sonic… Dowiózł! CrossWorlds to fantastyczny Kart Racer z toną zawartości, mnogością możliwości personalizacji doświadczenia i kolorową oprawą graficzną. Do pełni szczęścia brakuje tu tylko trybu fabularnego, oraz odrobinę niższej ceny.

Gotta go fast!

Ghost of Yotei to godny następca popularnego „Ghost of Tsushima” z PlayStation 4. Nawet jeśli świetnie doszlifowana rozgrywka i fenomenalna oprawa audiowizualna cierpią odrobinę z uwagi na małe, ale zauważalne problemy natury technicznej i cieniutki jak barszcz wątek główny.

Kirby posysa mocniej. I jest to komplement.

W odległej przyszłości tajemnicza „Podróżniczka” poszukuje wyrw czasowych łączących postapokaliptyczną wizję Krakowa z jego alternatywną rzeczywistością lat 80. XX wieku.

Po dość chłodno przyjętej Mafii 3, seria wraca w swoje dawne strony – dosłownie i w przenośni.
Powrót ten jest jednak dość mocno nierówny – naprzeciwko fenomenalnej historii stoją tutaj przestarzałe decyzje gameplayowe oraz średnia jakość wykonania technicznego.
Czy sycylijska opowieść ma szansę zdobyć serca graczy?

CRKD to marka sprzętowa założona przez dawnych speców z Red Octane, współtwórców Guitar Hero. Nic dziwnego więc, że gdy zdecydowali się oni stworzyć nowy kontroler gitarowy w 2025 roku, efekt musiał być piorunująco dobry.

Oto moje przemyślenia na temat pięciu nowych kartridżów dla konsol Atari. Niektóre są fajne… niektóre moim zdaniem nie mają sensu bytu. Ale żadna z gier nie jest fundamentalnie okropna, więc dajmy im uczciwą szansę!

Ze sporym opóźnieniem wywołanym chorobą, wracam do Was z recenzją Donkey Kong: Bananza na Switcha 2. Grą, do której podszedłem sceptycznie (wyglądała jak Odyssey 2, a poza tym nie lubię Donkey Konga)… a okazała się jedną z moich ulubionych platformówek ostatnich lat. O małpich figlach więcej usłyszycie w mojej przydługawej recenzji!